Οσοι προτιμάτε τις οργανωμένες παραλίες με ομπρέλες και ξαπλώστρες θα επιλέξετε εκείνη που απλώνεται στην εξωτερική πλευρά του όρμου, διαφορετικά θα κάνετε μπάνιο στην παραλία που βρίσκεται στο εσωτερικό του, απολαμβάνοντας τη θέα στον βράχο της Καλικατσούς.

Η ψιλή άμμος, ίσως η ωραιότερη παραλία της Πάτμου.

Βοτσαλωτές παραλίες που χωρίζονται στα δυο από έναν βράχο-γλυπτό. Λειτουργεί καντίνα.  

Η Λάμπη είναι γνωστή για τα πολύ ωραία βότσαλα. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού. Λειτουργεί ταβερνάκι πάνω στην παραλία.    

Τα μονοπάτια της Πάτμου έχουν καταγραφέι μέσα από το πρόγραμμα Μονοπάτια Πολιτισμού. Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε στην Πάτμο από την Ελληνική Εταιρεία σε συνεργασία με το Δήμο Πάτμου με την ευγενική χορηγία του Φωκίωνα Ποταμιάνου και της  οικογένειάς του.

Στην ιστοσελίδα του προγράμματος μπορείτε να βρείτε αναλυτικές οδηγίες και θαυμάσιες φωτογραφίες.

Την ιδιότυπη ονομασία «καθίσματα» στην Πάτμο έχουν τα ασκητήρια. Ιδρύονταν από τους ίδιους τους μοναχούς συνήθως σε σπήλαια δίπλα στο οποίο αργότερα έφτιαχναν κελί, ή ναό. Συνήθως είχαν εξάρτηση από την Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Το πιο αρχαίο βρίσκεται στην Πέτρα στο βράχο που λέγεται Καλικατσού. Στο «κάθισμα» του Απολλού ή Απολλώ, [ο Απολλώ είναι πρόσωπο της Καινής Διαθήκης, φλογερός κήρυκας του Ευαγγελίου] η ιδιαιτερότητα είναι ότι είχε έξω από τον τοίχο του ανεμόμυλο και αλώνι, ενώ μέσα στον περίβολο, όπου υπάρχει και πηγάδι, έβγαινε μια από τις θερμές πηγές της περιοχής.

Η μονή ιδρύθηκε το 1088 από τον Οσιο Χριστόδουλο τον Λατρηνό, μια από τις πιο σημαντικές μορφές του βυζαντινού ασκητισμού και στη διάρκεια των αιώνων απέκτησε την αρχιτεκτονική όψη που βλέπει σήμερα ο επισκέπτης. Αποτελεί ένα σημαντικότατο κέντρο λατρείας με αδιάλλειπτη μοναστική ζωή που ξεπερνάει τα 900 χρόνια. Μεγαλόπρεπη και υποβλητική, προστατεύει τον οικισμό που βρίσκεται γύρω της και κυριαρχεί αιώνες τώρα στη ζωή του νησιού της Πάτμου. Στο δαιδαλώδες εσωτερικό της περιλαμβάνει ανεκτίμητους θησαυρούς και κειμήλια.

 
Tο αρχοντικό Νικολαΐδη, αστικό κτίσμα οικοδομημένο τμηματικά κατά τον 17ο-18ο αιώνα, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της Χώρας Πάτμου και διαρθρώνεται σε δύο ορόφους. Διατηρεί μορφολογικά και κατασκευαστικά χαρακτηριστικά που συναντώνται στα σπίτια της Πάτμου, όπως είναι τα λαξευτά «μαντώματα?, δηλαδή τα λίθινα πλαίσια των θυρών και των παραθύρων, αλλά και κάποια ιδιαίτερα, όπως τα δύο γοτθικού τύπου δίλοβα παράθυρα του ορόφου.

Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της μονής του Αγίου Ιωάννη εκτός από το καθολικό της, είναι το μουσείο-σκευοφυλάκιο, που θεωρείται το μεγαλύτερο μουσείο του Αιγαίου. Εγκαινιάστηκε το 1988 στον εορτασμό των 900 χρόνων από την ίδρυση της μονής και στεγάζεται σε χώρο όπου υπήρχαν κελιά μοναχών και ο φούρνος του 11ου αιώνα, ο οποίος διατηρείται στο κέντρο του ισόγειου χώρου.